Για τον λόγο αυτό έχουν προταθεί δύο προσεγγίσεις: η εισαγωγική χημειοθεραπεία σε τρεις κύκλους και στη συνέχεια χημειοακτινοθεραπεία και ολική εκτομή του μεσοορθού (TME), ή η χημειοθεραπεία μόνο και «wait and see», εάν πράγματι υπάρχει πλήρης ανταπόκριση.

Με τις νέες αυτές στρατηγικές φαίνεται ότι επιτυγχάνονται καλύτερα ποσοστά πλήρους ανταπόκρισης του όγκου. Με την πλήρη ανταπόκριση βελτιώνεται το διάστημα ελεύθερο νόσου (DFS) καθώς και η συνολική επιβίωση (OS), ενώ, ως γνωστόν, αποτελεί και καλό προγνωστικό δείκτη για τον έλεγχο της συστηματικής νόσου.

Η μεγαλύτερη δουλειά σήμερα είναι στη βελτίωση των απεικονιστικών μεθόδων, ώστε η εκτίμηση της πλήρους ανταπόκρισης του όγκου (pCR) να γίνεται όσο το δυνατόν πιο αξιόπιστα. Έτσι θα μπορέσουν να εφαρμοστούν μέθοδοι ελάχιστης παρέμβασης (τοπική εκτομή) ή μη παρέμβασης (wait and see), που σαφώς εξασφαλίζουν καλύτερη ποιότητα ζωής σε σύγκριση με την TME.