Οι όγκοι αυτοί ανήκουν στην κατηγορία των καλοηθών πολυπόδων του παχέος εντέρου, αλλά παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον γιατί οι περισσότεροι καρκίνοι ξεκινούν από αυτούς.

Η πλειοψηφία των πολυπόδων παραμένει ασυμπτωματική για πολλά χρόνια.

Η βασική εξέταση για τη διάγνωση των πολυπόδων είναι η κολονοσκόπηση. Έχει διαπιστωθεί ότι μετά την ηλικία των 60 ετών στον πληθυσμό του δυτικού κόσμου, το 30-40% εμφανίζει αδενωματώδεις πολύποδες.

Τα μαθηματικά μοντέλα δείχνουν ότι ένας πολύποδας 5 mm χρειάζεται 2-3 χρόνια να γίνει 1 cm και από το μέγεθος αυτό, άλλα 2-5 χρόνια για να εξελιχθεί σε κακοήθεια.

Ολική κολονοσκόπηση

Σε περίπτωση εντοπισμού κάποιου πολύποδα κατά την κολονοσκόπηση, θα πρέπει κατ’ αρχάς να γίνεται προσπάθεια για πολύ καλή ολική κολονοσκόπηση, μέχρι το λεπτό έντερο. Αυτό γιατί υπάρχει υψηλή πιθανότητα ύπαρξης σύγχρονου πολύποδα και σε άλλο σημείο του παχέος εντέρου.

Βαθμός δυσπλασίας

Ο πολύποδας που θα ανευρεθεί μπορεί να έχει ελαφρά, μέτρια ή βαριά δυσπλασία. Σε ορισμένες περιπτώσεις ενδέχεται να είναι και κακοήθης. Στην πρώτη περίπτωση η βλάβη παραμένει στο βλεννογόνο, ενώ στη δεύτερη περίπτωση έχει περάσει στην υποβλεννογόνιο στιβάδα, κάτι που σημαίνει ότι μπορεί να έχει έναν μικρό κίνδυνο μετάστασης, φυσικά ανάλογα και με το βάθος.

Ενδοσκοπική αφαίρεση (πολυπεκτομή)

Οι περισσότεροι πολύποδες μπορεί να αφαιρεθούν ενδοσκοπικά κατά τη διάρκεια της κολονοσκόπησης, από τον γαστρεντερολόγο. Ιδιαίτερη σημασία έχει η μορφολογία του πολύποδα, αν δηλαδή είναι μισχωτός ή άμισχος, γιατί όπως είναι κατανοητό οι μισχωτοί αφαιρούνται ευκολότερα με τον βρόχο της πολυπεκτομής.

Σήμανση και επανέλεγχος