Από 202 ασθενείς που έλαβαν νεοεπικουρική θεραπεία, οι 33 (16%) παρουσίασαν κλινικά πλήρη υποστροφή. Από αυτούς, 20 αντιμετωπίστηκαν με τοπική εκτομή (λόγω ειδικών συνθηκών ή επιθυμίας των ασθενών) και 13 με την κλασική ολική εκτομή του μεσοορθού (TME). Επιπλέον, σε 40 από τους 202 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε TME και ήταν ypT0-Tis-T1, ελέγχθηκαν τα παρασκευάσματα για διηθημένους λεμφαδένες (N+) και για καρκινικές εναποθέσεις.

Από τους ασθενείς με κλινικά πλήρη υποστροφή που υποβλήθηκαν σε τοπική εκτομή, ypT0-Tis-T1 ήταν οι 15 από τους 20 (75%), ενώ από αυτούς που υποβλήθηκαν σε TME, επίσης με κλινικά πλήρη υποστροφή, ypT0-Tis-T1 ήταν οι 7 από τους 13 (54%). Από τους ασθενείς που μετά την TME (χωρίς κλινικά πλήρη υποστροφή) ήταν ypT0-Tis-T1, οι 4 (10%) είχαν θετικούς λεμφαδένες ή καρκινικές εναποθέσεις.

Σε χαμηλούς όγκους του ορθού με κλινικά πλήρη υποστροφή μετά από χημειοακτινοθεραπεία, η τοπική εκτομή έχει κίνδυνο περίπου 25% ο όγκος να είναι τελικά ypT2-T3. Επιπλέον, οι ασθενείς που μετά την TME είναι ypT0-Tis-T1 έχουν πιθανότητα 10% να είναι N+ ή να φέρουν καρκινικές εναποθέσεις.

Συμπερασματικά, οι ασθενείς που υποβάλλονται σε τοπική εκτομή μετά από χημειοακτινοθεραπεία εκτίθενται σε πιθανώς μη επαρκή ογκολογική αντιμετώπιση.