ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ

Περιεδρικο Αποστημα – Περιεδρικο Συριγγιο

Ορθοπρωκτικό απόστημα συμβαίνει συνήθως σε φυσιολογικά και υγιή άτομα. Η επικρατούσα και πλέον αποδεκτή θεωρία αναφέρεται στην απόφραξη του πόρου των μεσοσφιγκτήριων αδένων, οι οποίοι εκβάλλουν στην κορυφή των κρυπτών της οδοντωτής γραμμής του πρωκτικού σωλήνος. Η επιμόλυνση αυτών οδηγεί  στη δημιουργία αποστήματος το οποίο φθάνει εκεί που τελειώνει ο αδένας ή επεκτείνεται εκεί όπου υπάρχουν σημεία ήσσονος αντιστάσεως.

image

Περιεδρικά συρίγγια δημιουργούνται σε 37% περίπου των ασθενών1, 26 που υφίστανται διάνοιξη και παροχέτευση του αποστήματος, ενώ υποτροπή του αποστήματος αναφέρεται σε 10% των περιπτώσεων1.

Εκτός των πρωτοπαθών ‘κρυπτοαδενικής αρχής’ αποστημάτων ή συριγγίων, άλλες αξιοσημείωτες αιτίες άτυπων ή επιπλεγμένων συριγγίων περιλαμβάνουν φλεγμονώδεις παθήσεις του εντέρου, μυκητιασικές ή μυκοβακτηριδιακές μολύνσεις, νεοπλάσματα και τραύματα. Τα συρίγια αυτά, ως σύνθετα συρίγγια, δεν αντιμετωπίζονται  με τους συνήθεις κλασσικούς τρόπους των πρωτοπαθών συριγγίων

ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΩΝ ΣΥΡΙΓΓΙΩΝ

Η θεραπεία των συριγγίων υπαγορεύεται από την ταξινόμησή τους και από τη μάζα του σφιγκτηριακού συστήματος που εμπλέκει ο συριγγώδης πόρος. Απλά συρίγγια, μεσοσφιγκτήρια και χαμηλά διασφιγκτήρια, αδενοκρυπτικής αρχής, αντιμετωπίζονται ευκόλως με διάνοιξη του συριγγίου. Συνοδεύονται δε από ελάχιστη ή καθόλου μετεγχειρητική ακράτεια.

Σύνθετα συρίγγια, υψηλά συρίγγια και εκείνα που σχετίζονται με φλεγμονώδεις παθήσεις του εντέρου θα πρέπει να αντιμετωπίζονται μέ πολυπλοκότερες μεθόδους.

Η πρωταρχική χειρουργική προσέγγιση στην επιτυχή αντιμετώπιση ενός συριγγίου είναι η εντόπιση του έσω στομίου του συριγγίου και η σύγκλειση αυτού με διάφορους τρόπους ή η ευρεία διάνοιξή του και η επούλωση του προκύπτοντος τραύματος κατά δεύτερο σκοπό. (lay open and saucerization).

H απόφραξη του έσω στομίου είναι το κλειδί της θεραπευτικής επιτυχίας. H απλή παρακολούθηση είναι εφικτή επιλογή σε ασθενείς με ελάχιστα συμπτώματα ή σε ασθενείς υψηλού εγχειρητικού κινδύνου. Ο σημαντικότερος κίνδυνος που συνοδεύει την παρακολούθηση ενός συριγγίου είναι η υποτροπή με τη μορφή ορθοπρωκτικού αποστήματος. Το απόστημα αντιμετωπίζεται με επανειλλημμένες διανοίξεις και παροχετεύσεις, αν και αυτό μπορεί να οδηγήσει σε πολυπλοκότερα συρίγγια, εάν η διεργασία επαναλαμβάνεται αορίστως.

Ανάπτυξη κακοήθειας  σε από μακρού χρόνου υφιστάμενους συριγγώδεις πόρους έχουν παρατηρηθεί σε μενονωμένες περιπτώσειςαλλά αυτό δεν θα πρέπει να επηρεάσει το θεραπευτικό σχεδιασμό.

Πολλές μέθοδοι εξετάζουν το πρόβλημα και, όπως τονίσθηκε προηγουμένως, η απόφαση βασίζεται στην ανατομία του συριγγίου, στην αιτία του, σε προηγούμενες θεραπευτικές προσπάθειες, στην προεγχειρητική επάρκεια του σφικτήρος του πρωκτού και σε συνυπάρχουσες παθολογικές καταστάσεις.

Η μεγαλύτερη νοσηρότητα μετά από χειρουργική θεραπεία των συριγγίων οφείλεται στην ακράτεια κοπράνων. Σε μελέτη μεγάλου αριθμού ασθενών με ακράτεια,  ηλικίας <70 ετών, βρέθηκε ότι η συχνότερη αιτία ήταν προηγηθείσα διάνοιξη συριγγίου ή αιμορροϊδεκτομή. Η μανομετρική δε μελέτη και η διορθική υπερηχογραφία σε ανάλογες περιπτώσεις έδειξαν ευρήματα διατομής του έσω σφιγκτήρος και αναστροφή τουgradient πιέσεως ηρεμίας στον πρωκτικό σωλήνα,  με συνέπεια να εφίσταται η προσοχή στην επιλογή εναλλακτικών μεθόδων διατηρήσεως του σφιγκτήρος κατά την αντιμετώπιση ορθοπρωκτικών ασθενειών.

Βιοψια Μαστου – Μαστεκτομη

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Περίπου 8 στα 10 ογκίδια μαστού είναι καλοήθη.Μπορεί να είναι κυστικά(κύστεις) ή συμπαγή(ινοαδενώματα).

Κύστεις:είναι πιο συχνές στις γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας(30-50ετών) και δεν χρειάζονται αντιμετώπιση.Η διάγνωσή τους είναι εύκολη με τη βοήθεια υπερηχογραφήματος

Ινοαδενώματα:είναι πιο συχνά στις νεαρές ηλικίες(20-30 ετών).Συνήθως δεν χρειάζονται αφαίρεση.Αν απαιτηθεί αφαίρεση,η επέμβαση είναι εύκολη ,γίνεται με μικρή τομή και έτσι δεν προκαλείται παραμόρφωση του μαστού.

Ινοκυστική νόσος:συχνότερη μεταξύ 40-50ετών(4 στις 10 γυναίκες).Προκαλεί συνήθως πόνο στο μαστό και αιτία είναι οι αλλαγές στα επίπεδα των ορμονών(οιστρογόνα-προγεστερόνη) κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσης,που προκαλούν διαστολή των αιμοφόρων αγγείων,διόγκωση των αδένων και κατακράτηση υγρών με αποτέλεσμα οι μαστοί να εμφανίζουν ογκίδια.Η αντιμετώπισή τους είναι συντηρητική.

Καρκίνος:είναι η πιο συχνή μορφή καρκίνου στις γυναίκες,κυρίως στις ηλικίες 50-70 ετών.Παράγοντες κινδύνου είναι το οικογενειακό ιστορικό(αδελφή,μητέρα η γιαγιά με ιστορικό καρκίνου μαστού),η ατεκνία,θεραπείες με ορμονικά υποκατάστατα,η κακή διατροφή και το αλκοόλ.Αντίθετα ο θηλασμός μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης της νόσου.

Πολύ μεγάλη σημασία έχει η αυτοεξέταση,που μπορεί να γίνει με οπτικό έλεγχο και με αυτοψηλάφιση,αφού η κάθε γυναίκα γνωρίζει καλύτερα το μαστό της

Η μαστογραφία θα πρέπει ξεκινάει από τα 35-40 χρόνια και έκτοτε κάθε χρόνο.Από τα ευρήματα της μαστογραφίας που φαίνονται ύποπτα,το 70-80% δεν είναι καρκίνος και μόνο το 20-30% θα χρειαστεί να υποβληθεί σε ογκολογική επέμβαση.Είναι όμως απαραίτητο όλες οι ύποπτες βλάβες να υποβάλλονται σε βιοψία για τον αποκλεισμό του καρκίνου.

Η στερεοτακτική βιοψία έχει βοηθήσει αρκετά στο περιορισμό των ανοιχτών βιοψιών που απαιτούν νάρκωση και ουσιαστικά πρόκειται για χειρουργική επέμβαση.

Τέλος το υπερηχογράφημα και μαγνητική τομογραφία συμπληρώνουν πολύ ικανοποιητικά την απεικονιστική διερεύνηση.

Θεραπευτικά στο καρκίνο του μαστού πηγαίνουμε σε πιο συντηρητικές επεμβάσεις,όπως η ογκεκτομή ή τεταρτεκτομή,με διατήρηση του μαστού,ενώ ριζικές ακρωτηριαστικές επεμβάσεις που γίνονταν παλαιότερα έχουν εγκαταλειφθεί.

mast III

Γαστρεκτομη

Η γαστρεκτομή για πολλά χρόνια ήταν μια από τις πιο συνηθισμένες επεμβάσεις στη γενική χειρουργική.

Η επανάσταση όμως που επέφεραν τα αντιελκωτικά φάρμακα στη θεραπεία του γαστροδωδεκαδακτυλικού έλκους,έχουν περιορίσει τις ενδείξεις της επέμβασης,σχεδόν αποκλειστικά στις κακοήθεις παθήσεις του στομάχου.

Η χειρουργική αντιμετώπιση του καρκίνου του στομάχου,έχει απόλυτη σχέση με το στάδιο της νόσου,όπως αυτό καθορίζεται από τον πλήρη προεγχειρητικό έλεγχο:γαστροσκόπηση με βιοψίες,αξονική τομογραφία άνω-κάτω κοιλίας και θώρακος και μερικές φορές με ενδοσκοπικό υπερηχογράφημα(εάν απαιτείται).

Έχει μεγάλη σημασία η αναγνώριση της θέσης του όγκου,η έκτασή του καθώς και πιθανή διασπορά(στους λεμφαδένες ή στη περιτοναϊκή κοιλότητα).

ΕΙΔΗ ΓΑΣΤΡΕΚΤΟΜΗΣ

ΥΦΟΛΙΚΗ:Αφορά την αφαίρεση μέρους του στομάχου,όταν ο όγκος βρίσκεται στο μέσο ή κάτω τριτημόριο.Στη πραγματικότητα αφαιρούνται τα 4/5 του στομάχου με παραμονή μέρους του θόλου του.Η αποκατάσταση της συνέχειας του πεπτικού γίνεται με αναστόμωση του τμήματος του στομάχου που απομένει με το λεπτό έντερο με πλάγιο-πλάγια ένωση(Billroth II) ή με απομονωμένη έλικα(Roux-Y)

ΟΛΙΚΗ:Αφορά την αφαίρεση ολόκληρου του στομάχου,για όγκους του ανώτερου τμήματος ή της γαστροοισοφαγικής συμβολής ή για μεγάλους όγκους που καταλαμβάνουν όλο το στόμαχο.Και εδώ η αποκατάσταση γίνεται με μεμονωμένη έλικα λεπτού εντέρου κατά Roux-Y.

Στις επεμβάσεις αυτές θα πρέπει να γίνεται προσεκτική σύγκλειση του δωδεκαδακτύλου και όσο το δυνατό καλύτερος λεμφαδενικός καθαρισμός των παρακείμενων λεμφαδένων καθώς και αφαίρεση του μείζονος επιπλόου.

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΠΕΜΒΑΣΗ:Η γαστρεκτομή είναι μια βαρεία επέμβαση και απαιτεί νοσηλεία για τουλάχιστον 6-7 ημέρες.Τις πρώτες μετεγχειρητικές ημέρες τοποθετείται ρινογαστρικός σωλήνας για την ξεκούραση του στομάχου,ενώ η προοδευτική επανασίτιση ξεκινάει την 4η περίπου ημέρα στην αρχή με υγρά και στη συνέχεια με πολύ ελαφριά δίαιτα.Στο διάστημα αυτό ο ασθενής χρειάζεται υποστήριξη με παρεντερική χορήγηση υγρών και ηλεκτρολυτών και πιθανώς με παρεντερική διατροφή.

Μικροεπεμβασεις: Σπιλοι, Λιπωματα, Ονυχεκτομες

ΛΙΠΩΜΑΤΑ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Πρόκειται για καλοήθεις όγκους που µπορούν να εµφανιστούν σε διάφορα µέρη του σώµατος και εντοπίζονται στον ιστό κάτω από το δέρµα µας (υποδόριο ιστό) ως αποτέλεσµα του ταχέος πολλαπλασιασµού των κυττάρων του λιπώδους ιστού.

Στατιστικά τα λιπώµατα εµφανίζονται συχνότερα στις ηλικίες µεταξύ 40 και 60 ετών. Παρόλα αυτά υπάρχουν και περιπτώσεις ασθενών που έχουν εµφανίσει λίπωµα σε ηλικία των 20 ή 30 χρόνων ή ακόµα και νωρίτερα.

Παρόλο που µπορούν να εµφανιστούν σε όλο το σώµα, τα λιπώµατα έχουν µια τάση να εµφανίζονται συχνότερα στο άνω µέρος του, δηλαδή στην πλάτη στον αυχένα και στο θωρακικό τοίχωμα.

ΑΙΤΙΕΣ

Δεν είναι ακόμη γνωστό για πιο λόγο δημιουργούνται τα λιπώματα και τι είναι που τα προκαλεί. Σε μερικές περιπτώσεις έχει διαπιστωθεί  ότι υπάρχει οικογενειακή προδιάθεση. Σε άλλες περιπτώσεις οι ασθενείς περιγράφουν ότι το λίπωμα έχει δημιουργηθεί εκεί όπου είχαν ένα τραυματισμό ή ένα μώλωπα. Κατά γενικό κανόνα όμως δεν υπάρχει εξήγηση για την εμφάνιση λιπωμάτων

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΟΛΟΓΙΑ

Κάποια λιπώµατα µπορεί να µην τα αισθανόµαστε καθόλου και να µην µας ενοχλούν, κάποια άλλα όµως µπορεί να τα νιώθουµε ακόµα και να κινούνται κάτω από το δέρµα µας αν τα πιέσουµε Τα λιπώματα συνήθως δεν προκαλούν συμπτώματα εκτός και αν εντοπίζονται σε σημεία όπου περνούν νεύρα, οπότε μπορούν να προκαλέσουν συμπτώματα όπως μουδιάσματα ή πόνο λόγω πιέσεως, ή αν αποκτήσουν σημαντικό μέγεθος, οπότε μπορούν να προκαλέσουν συμπτώματα από πίεση παρακειμένων οργάνων.

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

Αν απαιτηθεί  θεραπεία τότε αυτή είναι αποκλειστικά και μόνο χειρουργική και συνίσταται στην αφαίρεση του λιπώματος.

Η χειρουργική θεραπεία εφαρμόζεται μόνο στις περιπτώσεις εκείνες στις οποίες τα λιπώματα προκαλούν συμπτώματα όπως πόνο ή μουδιάσματα ή βρίσκονται κοντά σε αρθρώσεις, παρεμποδίζοντας τη λειτουργία τους.

Η συχνότερη όμως αιτία αφαίρεσης των λιπωμάτων είναι αυτή που γίνεται για αισθητικούς λόγους.
Πολλά δηλαδή λιπώματα μπορούν να δημιουργούν λόγω του όγκου τους, παραμορφώσεις σε ορατά σημεία του σώματος προκαλώντας έντονα αισθητικά προβλήματα στο άτομο που καταφεύγει στην αφαίρεσή τους.

Η αφαίρεση είναι εύκολη και γίνεται συνήθως με τοπική αναισθησία στο εξωτερικό ιατρείο.Αν όμως πρόκειται για μεγάλο λίπωμα και ειδικότερα σε δύσκολη θέση απαιτείται γενική αναισθησία.

ΕΙΣΦΡΥΣΗ ΟΝΥΧΟΣ- ΟΝΥΧΕΚΤΟΜΗ

Παρουσιάζεται συνήθως στους εφήβους και η συχνότητα αυξάνει με την πάροδο της ηλικίας. Το κύριο σύμπτωμα είναι η αίσθηση πίεσης και ο πόνος, ο οποίος γίνεται ανυπόφορος οταν ο πάσχων φορέσει στενό παπούτσι. Σε περίπτωση φλεγμονής παρατηρείται και έκκριση ορώδους, οροαιματηρού ή και πυοαιματηρού υγρού. Η καλλιέργεια αυτού του υγρού αποκαλύπτει το μικρόβιο που προκάλεσε την φλεγμονή και δείχνει πια αντιβίωση μπορεί να είναι αποτελεσματική.

ΑΙΤΙΕΣ

  1. Πολύ κοντό κόψιμο των νυχιών, ειδικά στις γωνίες. Ίσως η πιο συχνή αιτία που προκαλεί είσφρυση όνυχος.
    2.Συγγενείς αιτίες (αυξημένη κυρτότητα ονύχων)
    3. Χρήση στενών υποδημάτων (ακατάλληλα παπούτσια )
    4. Τραυματισμοί της περιοχής. Συνήθως προκαλούνται από πολύ στενά υποδήματα
    5. Παθήσεις του μεγάλου δακτύλου

Γενικά παρατηρείται αυξημένη συχνότητα εμφάνισης της είσφρυσης όνυχος σε εφήβους και νεαρούς ενήλικες ως αποτέλεσμα της ταχείας ανάπτυξης που δεν συνοδεύεται από την χρήση κατάλληλων υποδημάτων. Είναι επίσης αρκετά συχνή η εμφάνισή της κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής θητείας λόγω της συνεχούς καταπόνησης, της ελλιπούς τοπικής υγιεινής και των ακατάλληλων υποδημάτων (στρατιωτικά άρβυλα). 

ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Η ριζική λύση για το πρόβλημα για την είσφρυση όνυχος βασίζεται στην άρση του μηχανισμού της παθογένειας, η οποία είναι μηχανική, δηλαδή η έμπαρση του πλάγιου τμήματος του όνυχος στον ιστό του δακτύλου και γένεση της παθολογίας της είσφρυσης.

Η ριζική αντιμετώπιση συνίσταται στην εκτομή του υπερτροφικού κοκκιώδους ιστού, στην εκτομή του τμήματος του εισφρυόμενου όνυχος, τη ριζική αφαίρεση της υποκείμενης ρίζας σε ευθεία γραμμή και συρραφή του τραύματος για επούλωση κατά πρώτο σκοπό. Στον ίδιο χρόνο μπορεί να γίνει η αποκατάσταση στην περίπτωση που στο ίδιο δάκτυλο η είσφρυση συμβαίνει και από τις δύο πλευρές. Ο μετεγχειρητικός πόνος είναι μικρός και για ένα 24ωρο.

Η εφαρμογή της μεθόδου συνιστά περιορισμό της βάδισης για ένα 24ωρο, αλλαγή του χειρουργικού τραύματος μετά 2ημέρου και αφαίρεση των ραμμάτων μετά 8ημέρου.

Η επούλωση δίδει ένα καλαίσθητο αποτέλεσμα, με μικρό περιορισμό στο πλάτος του όνυχος, το οποίο από τη χειρουργημένη πλευρά αναπτύσσεται σε ευθύ πλάγιο όριο και αποκλείει την υποτροπή της πάθησης.

Τα αποτελέσματα, τόσο τα άμεσα όσο και τα απώτερα είναι άριστα. Η χρήση του μέλους ακόμη και με εφαρμογή στενών υποδημάτων ή την ενασχόληση με επίπονα αθλήματα είναι ευχερής και γρήγορη σε αντίθεση με άλλες μεθόδους που είναι μακροχρόνια.