ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ

Περιεδρικο Αποστημα

Ορθοπρωκτικό απόστημα συμβαίνει συνήθως σε φυσιολογικά και υγιή άτομα. Η επικρατούσα και πλέον αποδεκτή θεωρία αναφέρεται στην απόφραξη του πόρου των μεσοσφιγκτήριων αδένων, οι οποίοι εκβάλλουν στην κορυφή των κρυπτών της οδοντωτής γραμμής του πρωκτικού σωλήνος. Η επιμόλυνση αυτών οδηγεί  στη δημιουργία αποστήματος το οποίο φθάνει εκεί που τελειώνει ο αδένας ή επεκτείνεται εκεί όπου υπάρχουν σημεία ήσσονος αντιστάσεως.

image

Βιοψια Μαστου – Μαστεκτομη

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Περίπου 8 στα 10 ογκίδια μαστού είναι καλοήθη.Μπορεί να είναι κυστικά(κύστεις) ή συμπαγή(ινοαδενώματα).

Κύστεις:είναι πιο συχνές στις γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας(30-50ετών) και δεν χρειάζονται αντιμετώπιση.Η διάγνωσή τους είναι εύκολη με τη βοήθεια υπερηχογραφήματος

Ινοαδενώματα:είναι πιο συχνά στις νεαρές ηλικίες(20-30 ετών).Συνήθως δεν χρειάζονται αφαίρεση.Αν απαιτηθεί αφαίρεση,η επέμβαση είναι εύκολη ,γίνεται με μικρή τομή και έτσι δεν προκαλείται παραμόρφωση του μαστού.

Ινοκυστική νόσος:συχνότερη μεταξύ 40-50ετών(4 στις 10 γυναίκες).Προκαλεί συνήθως πόνο στο μαστό και αιτία είναι οι αλλαγές στα επίπεδα των ορμονών(οιστρογόνα-προγεστερόνη) κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσης,που προκαλούν διαστολή των αιμοφόρων αγγείων,διόγκωση των αδένων και κατακράτηση υγρών με αποτέλεσμα οι μαστοί να εμφανίζουν ογκίδια.Η αντιμετώπισή τους είναι συντηρητική.

Καρκίνος:είναι η πιο συχνή μορφή καρκίνου στις γυναίκες,κυρίως στις ηλικίες 50-70 ετών.Παράγοντες κινδύνου είναι το οικογενειακό ιστορικό(αδελφή,μητέρα η γιαγιά με ιστορικό καρκίνου μαστού),η ατεκνία,θεραπείες με ορμονικά υποκατάστατα,η κακή διατροφή και το αλκοόλ.Αντίθετα ο θηλασμός μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης της νόσου.

Πολύ μεγάλη σημασία έχει η αυτοεξέταση,που μπορεί να γίνει με οπτικό έλεγχο και με αυτοψηλάφιση,αφού η κάθε γυναίκα γνωρίζει καλύτερα το μαστό της

Η μαστογραφία θα πρέπει ξεκινάει από τα 35-40 χρόνια και έκτοτε κάθε χρόνο.Από τα ευρήματα της μαστογραφίας που φαίνονται ύποπτα,το 70-80% δεν είναι καρκίνος και μόνο το 20-30% θα χρειαστεί να υποβληθεί σε ογκολογική επέμβαση.Είναι όμως απαραίτητο όλες οι ύποπτες βλάβες να υποβάλλονται σε βιοψία για τον αποκλεισμό του καρκίνου.

Η στερεοτακτική βιοψία έχει βοηθήσει αρκετά στο περιορισμό των ανοιχτών βιοψιών που απαιτούν νάρκωση και ουσιαστικά πρόκειται για χειρουργική επέμβαση.

Τέλος το υπερηχογράφημα και μαγνητική τομογραφία συμπληρώνουν πολύ ικανοποιητικά την απεικονιστική διερεύνηση.

Θεραπευτικά στο καρκίνο του μαστού πηγαίνουμε σε πιο συντηρητικές επεμβάσεις,όπως η ογκεκτομή ή τεταρτεκτομή,με διατήρηση του μαστού,ενώ ριζικές ακρωτηριαστικές επεμβάσεις που γίνονταν παλαιότερα έχουν εγκαταλειφθεί.

mast III

Μικροεπεμβασεις: Σπιλοι, Λιπωματα, Ονυχεκτομες

ΛΙΠΩΜΑΤΑ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Πρόκειται για καλοήθεις όγκους που µπορούν να εµφανιστούν σε διάφορα µέρη του σώµατος και εντοπίζονται στον ιστό κάτω από το δέρµα µας (υποδόριο ιστό) ως αποτέλεσµα του ταχέος πολλαπλασιασµού των κυττάρων του λιπώδους ιστού.

Στατιστικά τα λιπώµατα εµφανίζονται συχνότερα στις ηλικίες µεταξύ 40 και 60 ετών. Παρόλα αυτά υπάρχουν και περιπτώσεις ασθενών που έχουν εµφανίσει λίπωµα σε ηλικία των 20 ή 30 χρόνων ή ακόµα και νωρίτερα.

Παρόλο που µπορούν να εµφανιστούν σε όλο το σώµα, τα λιπώµατα έχουν µια τάση να εµφανίζονται συχνότερα στο άνω µέρος του, δηλαδή στην πλάτη στον αυχένα και στο θωρακικό τοίχωμα.

ΑΙΤΙΕΣ

Δεν είναι ακόμη γνωστό για πιο λόγο δημιουργούνται τα λιπώματα και τι είναι που τα προκαλεί. Σε μερικές περιπτώσεις έχει διαπιστωθεί  ότι υπάρχει οικογενειακή προδιάθεση. Σε άλλες περιπτώσεις οι ασθενείς περιγράφουν ότι το λίπωμα έχει δημιουργηθεί εκεί όπου είχαν ένα τραυματισμό ή ένα μώλωπα. Κατά γενικό κανόνα όμως δεν υπάρχει εξήγηση για την εμφάνιση λιπωμάτων

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΟΛΟΓΙΑ

Κάποια λιπώµατα µπορεί να µην τα αισθανόµαστε καθόλου και να µην µας ενοχλούν, κάποια άλλα όµως µπορεί να τα νιώθουµε ακόµα και να κινούνται κάτω από το δέρµα µας αν τα πιέσουµε Τα λιπώματα συνήθως δεν προκαλούν συμπτώματα εκτός και αν εντοπίζονται σε σημεία όπου περνούν νεύρα, οπότε μπορούν να προκαλέσουν συμπτώματα όπως μουδιάσματα ή πόνο λόγω πιέσεως, ή αν αποκτήσουν σημαντικό μέγεθος, οπότε μπορούν να προκαλέσουν συμπτώματα από πίεση παρακειμένων οργάνων.

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

Αν απαιτηθεί  θεραπεία τότε αυτή είναι αποκλειστικά και μόνο χειρουργική και συνίσταται στην αφαίρεση του λιπώματος.

Η χειρουργική θεραπεία εφαρμόζεται μόνο στις περιπτώσεις εκείνες στις οποίες τα λιπώματα προκαλούν συμπτώματα όπως πόνο ή μουδιάσματα ή βρίσκονται κοντά σε αρθρώσεις, παρεμποδίζοντας τη λειτουργία τους.

Η συχνότερη όμως αιτία αφαίρεσης των λιπωμάτων είναι αυτή που γίνεται για αισθητικούς λόγους.
Πολλά δηλαδή λιπώματα μπορούν να δημιουργούν λόγω του όγκου τους, παραμορφώσεις σε ορατά σημεία του σώματος προκαλώντας έντονα αισθητικά προβλήματα στο άτομο που καταφεύγει στην αφαίρεσή τους.

Η αφαίρεση είναι εύκολη και γίνεται συνήθως με τοπική αναισθησία στο εξωτερικό ιατρείο.Αν όμως πρόκειται για μεγάλο λίπωμα και ειδικότερα σε δύσκολη θέση απαιτείται γενική αναισθησία.